روانشناسی بالینی کودک و نوجوان

روانشناسی بالینی کودک و نوجوان، تخصصی در روانشناسی حرفه‌ای است که دانش علمی را برای ارائه خدمات روانشناختی به نوزادان، نوپایان، کودکان و نوجوانان در بافت اجتماعی توسعه داده و به کار می‌گیرد.

 

دانش تخصصی

درک نیازهای اساسی روانشناختی کودکان و نوجوانان و چگونگی تأثیر خانواده و سایر بافت‌های اجتماعی بر سازگاری اجتماعی-هیجانی، فرآیندهای رشدی، اختلالات روانی و رفتاری و آسیب‌شناسی روانی تحولی، سازگاری رفتاری و وضعیت سلامت کودکان و نوجوانان، از اهمیت ویژه‌ای در تخصص روانشناسی بالینی کودک و نوجوان برخوردار است.

 

مشکلات مورد بررسی

تخصص روانشناسی بالینی کودک و نوجوان شامل مطالعه، ارزیابی و درمان طیف گسترده‌ای از مشکلات زیستی، روانشناختی و اجتماعی مرتبط با کودکان و نوجوانان است. این موارد شامل اما محدود به موضوعات زیر نمی شود:

  • درمان مسائل روانشناختی، شناختی، هیجانی، رشدی، رفتاری
  • آسیب‌پذیری‌های زیستی
  • مشکلات رفتاری، روانشناختی، ذهنی، هیجانی، رشدی و خانوادگی
  • نقص‌های شناختی
  • تروما و فقدان
  • مشکلات مرتبط با سلامت
  • استرس و مقابله با تغییرات رشدی
  • مشکلات در  بافت اجتماعی

 

جمعیت‌های دریافت کننده خدمات

روانشناسی بالینی کودک و نوجوان شامل  پژوهش و ارائه خدمات برای نوزادان، نوپایان، کودکان و نوجوانانی است که انواع مشکلات روانشناختی، رفتاری، رشدی، تحصیلی، خانوادگی، همسالان و مرتبط با سلامت را در محیط‌های مختلف نشان می‌دهند.

 

مهارت‌ها و رویه‌های مورد استفاده

روانشناسی بالینی کودک و نوجوان طیف گسترده‌ای از رویه‌ها و مهارت‌ها را در مورد جمعیت نوزادان، نوپایان، کودکان و نوجوانان به کار می‌گیرد. مهارت‌ها و رویه‌های ضروری عبارتند از:

  • ارزیابی (به عنوان مثال، ارزیابی و انجام تست های روانشناختی، هوشی، شناختی و رفتاری).
  • مداخله (به عنوان مثال، روان‌درمانی و مدیریت رفتار)
  • طراحی برنامه‌های پیشگیری (به عنوان مثال، قلدری، اعتیاد، بارداری نوجوانان، چاقی)
  • مشاوره با سایر متخصصانی که با کودکان کار می‌کنند.
  • طراحی و بکارگیری پژوهش ها
×

اطلاعات "Enter"فشار دادن

متن استاتیک شماره 39 موجود نیست